Gramatyka angielska, korepetycje w Belgradzie

Gdy szuka się kogoś do angielskiego, pierwszy odruch pada na rodzimego użytkownika języka. Do mówienia to trafny odruch. Do gramatyki zwykle nie, i warto zrozumieć dlaczego, zanim padnie opłata za pierwszy miesiąc. Ktoś, dla kogo angielski jest pierwszym językiem, wie, co jest poprawne, a bardzo często nie potrafi powiedzieć dlaczego, bo nigdy nie musiał się tego uczyć. Nie popełniał też cudzych błędów, więc gdy pada zdanie, które uczącemu się wydaje się całkiem logiczne, on słyszy, że coś jest nie tak, i na tym jego wyjaśnienie się kończy. Ktoś, kto uczył się angielskiego jako drugiego języka, przeszedł tę drogę świadomie i pamięta przejście. Nie tylko widział cudze błędy, lecz popełniał te same, i wie, która reguła przestała być dla niego samego teorią. To inny rodzaj wiedzy niż ta, którą daje język otrzymany bez nauki, i dla gramatyki wart jest więcej. W Belgradzie ten wybór naprawdę istnieje i to właśnie zmienia miasto. W mniejszej miejscowości bierze się tego, kto uczy angielskiego, i na tym lista się kończy. Tutaj jednych i drugich jest na tyle wielu, że można wybierać dokładnie według tego kryterium i usiąść z daną osobą w jednym pokoju, zamiast godzić się na pierwszą wolną. Odwrotnie rzecz się ma, gdy przychodzi mówienie. Do wymowy, do rytmu zdania i do wszystkiego, czego nie da się wyczytać z reguły, rodzimy użytkownik jest lepszy i nie ma o czym dyskutować. Dlatego wiele osób rozdziela te dwie rzeczy: gramatyka u jednej osoby, mówienie u innej albo zupełnie poza lekcjami. Na bezpłatnej pierwszej lekcji warto zapytać o coś, czego nie da się odegrać: niech wytłumaczy różnicę, która ciągle wychodzi błędnie, bez przykładu z podręcznika, na własnym zdaniu ucznia. Jeśli odpowiedź brzmi, że tak się po prostu mówi, to prawda, która nic nie daje. Jeśli zaczyna od tego, co w tym samym miejscu inaczej robi język ojczysty, to jest właściwa osoba.