Korepetycje z serbskiego i literatury dla liceum w Serbii

Piętnastolatek, który o filmie potrafi rozmawiać pół godziny, grzęźnie na dwudziestu stronach lektury, a w domu zapada wniosek, że go to nie interesuje. Rzadko o to chodzi. Spora część tego, co czyta się w liceum, powstała dwieście lat temu, słowami, których nikt już nie używa, i szykiem zdania, którego nikt już nie pisze, a mimo to oczekuje się opinii, jakby to był artykuł w gazecie. Kiedy zdanie pozostaje niejasne, dyskusja nie ma od czego się zacząć, więc sięga po streszczenie z internetu i przechodzi przez rok bez przeczytania jednej strony. Dlatego praca często nie polega tu na interpretacji. Polega na pierwszym czytaniu na głos, strona po stronie, z zatrzymaniem na każdym słowie, które wyszło z użycia, aż złapie się rytm. Potem interpretacja idzie sama, bo nastolatkom nie brakuje zdań o tym, co rozumieją. Najbardziej odczuwają to rodziny, które przyjechały niedawno. Uczeń, który w wieku piętnastu lat trafił do serbskiej szkoły, ma czytać dawną serbszczyznę, kiedy współczesna jeszcze mu się nie ułożyła, a to są dwa zadania naraz. Lepiej powiedzieć to nauczycielowi od razu, niż odkryć w marcu. Jeśli dziecko czyta teksty bez trudu i po prostu je nudzą, niewiele tu do zyskania. Tego korepetytor nie naprawi. Test na pierwszą lekcję, która jest bezpłatna: warto dać najtrudniejszy tytuł z listy i poprosić o dziesięć minut nad jedną stroną. Widać od razu, czy potrafi ją rozłożyć na części, czy tylko powtarza streszczenie, które można znaleźć samemu.