Nauczyciele fizyki w Serbii

Jest jeden cichy powód, dla którego fizyka pozostaje dla wielu dzieci niezrozumiała, i nie ma on nic wspólnego ze zdolnościami. W sporej części szkół doświadczenia wykonuje się rzadko albo wcale, bo brakuje sprzętu, brakuje czasu albo nie ma kto ich przygotować. Materiał trafia wtedy jako ciąg wzorów i definicji, a dziecko grzecznie uczy się ich na pamięć. Potrafi zapisać prawo i nie potrafi powiedzieć, co ono opisuje. To wytrzymuje kilka sprawdzianów, a rozpada się w chwili, gdy zadanie opisuje sytuację, której nikt nigdy nie widział na żywo. Zanim padnie jakakolwiek płatność, warto wiedzieć, że do samego widoku nikt nie jest potrzebny. Nagrań z doświadczeniami jest w sieci więcej, niż da się obejrzeć, są darmowe i lepsze niż wszystko, co dałoby się zbudować w klasie. Jeśli jedyną luką jest to, że dziecko nigdy nie widziało, jak coś się zachowuje, wieczór z dobrze dobranymi nagraniami bywa całym rozwiązaniem. Nagranie nie potrafi jednego: pozwolić się pomylić. Fizyki nie naprawia oglądanie, tylko przewidywanie. Ktoś pyta, co się stanie, gdy wózek zjedzie po równi pochyłej, pada odpowiedź, potem robi się to na stole i wychodzi inaczej. To zderzenie między oczekiwaniem a wynikiem jest całą pracą i nie istnieje podczas patrzenia na kogoś, kto zna odpowiedź z góry. Po to są zajęcia na miejscu, a potrzeba do nich niewiele: wózek, kawałek sznurka, magnes, szklanka wody i ktoś, kto zapyta, zanim pokaże. W Serbii nauczycieli fizyki jest wyraźnie mniej niż nauczycieli matematyki czy angielskiego, i widać to zaraz po wyjeździe z Belgradu i Nowego Sadu. Są tu ludzie z całego kraju, również z mniejszych miejscowości, ale trzeba się liczyć z tym, że w danym mieście będzie jedna osoba, a nie wybór. Gdy nie ma nikogo, rozmowa wideo pokryje materiał; tego, co opisano wyżej, nie pokryje. Przy wyborze warto zapytać, co dana osoba przynosi na zajęcia. Kto pracuje w ten sposób, ma torbę z drobiazgami i od razu powie, co by pokazał przy temacie, który sprawia kłopot. Kto odpowie, że ma zbiór zadań i tablicę, proponuje dokładnie to, co w szkole już nie zadziałało. Pierwsze zajęcia są zwykle bezpłatne, więc lepiej poświęcić je na najgorszy temat niż na zapoznanie.