Udzielaj korepetycji z asemblera online

W asemblerze nie zostaje nic z abstrakcji. Każdy wiersz to instrukcja, którą procesor wykonuje dosłownie: skopiuj tę wartość do rejestru, porównaj dwie liczby, skocz, jeśli wynik jest zerem. Nie ma zmiennych w zwykłym sensie, są tylko rejestry i adresy, a pętla to porównanie i skok warunkowy z powrotem w górę. Większość uczących się zna już trochę C, Javy albo Pythona i sama składnia rzadko sprawia im kłopot. Trudne jest co innego: śledzenie, co akurat siedzi w którym rejestrze, co mówią flagi po ostatnim porównaniu i dokąd przesunął się wskaźnik stosu. Jeden push za dużo i program wysypuje się trzy instrukcje dalej, daleko od wiersza, który zawinił.

Każda rodzina procesorów ma przy tym własny asembler. Jeden student potrzebuje x86-64 w składni Intela albo AT&T, drugi ARM na płytce deweloperskiej, trzeci MIPS lub RISC-V na zajęcia z architektury komputerów, a czwarty AVR do mikrokontrolera leżącego na biurku. Dobry korepetytor szybko widzi, z którą architekturą ktoś się mierzy, i pokazuje, co wszystkie mają wspólnego pod spodem.

Dlaczego Clasora szuka korepetytorów asemblera uczących po polsku

Clasora pokazuje uczniom korepetytorów, którzy uczą w języku, w jakim uczeń korzysta z serwisu. Kto przegląda Clasorę po polsku, widzi korepetytorów prowadzących zajęcia po polsku. Jeśli uczysz po polsku, to właśnie ci uczniowie cię znajdują.

Mnemoniki są wszędzie takie same, ale objaśnienia już nie. Student, który ma zajęcia po polsku, potrzebuje kogoś, kto używa tych samych pojęć co jego prowadzący: „tryb adresowania”, „kod uzupełnień do dwóch”, „ramka stosu”, „konwencja wywołań”. Gdy słowa się zgadzają, to, co pokażesz na lekcji, od razu przyda się na kolejnych laboratoriach. Dokumentacja Intela i ARM jest za to po angielsku, a korepetytor, który przeprowadzi przez nią po polsku, oszczędzi uczniowi sporo nerwów.

Clasora nie zatrudnia korepetytorów i to nie jest oferta pracy. Działasz samodzielnie: to ty ustalasz stawki i godziny i uczysz tyle, ile chcesz. Może to być kilka lekcji w tygodniu obok własnej pracy programisty albo tyle godzin, że zajęcia zastąpią etat.

Jak wygląda nauczanie asemblera online w Clasorze

Wszystko odbywa się w pełni zdalnie. Każda lekcja jest online, a ty uczysz z miejsca, w którym mieszkasz.

Uczniowie rezerwują terminy bezpośrednio w twoim kalendarzu. Widzą tylko godziny, które oznaczysz jako wolne, i to w swojej strefie czasowej. Ty decydujesz, z jakim wyprzedzeniem trzeba rezerwować i jak daleko w przód można to robić.

Lekcje odbywają się w przeglądarce i nikt nie musi niczego instalować. Na lekcji asemblera większość pracy wykonuje udostępnianie ekranu. Możesz uruchomić krótki program i przejść go instrukcja po instrukcji w debuggerze, takim jak GDB czy x64dbg, a uczeń patrzy, jak zmieniają się rejestry i flagi. Przy MIPS i RISC-V symulatory w rodzaju MARS czy RARS pokazują rejestry, pamięć i kod w jednym oknie. W aplikacji z tablicą narysujesz stos, który rośnie i maleje z każdym push i call, a Compiler Explorer pokaże, w co zamienia się krótka funkcja w C. Czat podczas połączenia przydaje się do wklejenia adresu albo komunikatu o błędzie, a rozmycie tła zostawia twój pokój poza kadrem.

Między lekcjami każdy uczeń ma z tobą osobną rozmowę. Tam trafia plik źródłowy, który asembluje się bez błędów, ale mimo to się wysypuje. Odpowiadasz wersją z komentarzami. Wiadomości, pliki i udostępnione linki leżą obok lekcji, których dotyczą, więc po kilku tygodniach wciąż znajdziesz rysunek stosu z tamtych zajęć. Własne zadania możesz trzymać w osobistym miejscu na pliki, a dokumenty przenieść z Google Drive. Jeśli planujesz tydzień w Kalendarzu Google, możesz go zsynchronizować ze swoim kalendarzem w Clasorze.

W czym uczniowie najczęściej potrzebują pomocy

Rejestry i pamięć: przenoszenie danych między nimi i rozróżnianie, kiedy instrukcja działa na wartości, a kiedy na adresie.

Zapis liczb: system dwójkowy i szesnastkowy, kod uzupełnień do dwóch, liczby ze znakiem i bez znaku, kolejność bajtów.

Flagi i skoki: jak porównanie ustawia flagi i jak ze skoków warunkowych zbudować instrukcje warunkowe i pętle.

Tryby adresowania: baza, indeks, skala i przesunięcie oraz to, jak tablice i struktury układają się w pamięci.

Stos i procedury: push i pop, call i ret, ramki stosu, zmienne lokalne i rekurencja.

Konwencje wywołań: jak przekazuje się argumenty, które rejestry funkcja musi zachować i jak wywołać kod asemblerowy z poziomu C.

Operacje na bitach: maski, przesunięcia i rotacje oraz instrukcje logiczne AND, OR i XOR.

Wywołania systemowe i przerwania: wypisanie napisu w Linuksie albo obsługa przerwania od timera w mikrokontrolerze AVR lub Cortex-M.

Czytanie kodu po deasemblacji: ustalanie, co naprawdę robi skompilowany program, przy debugowaniu, optymalizacji albo analizie bezpieczeństwa.

Laboratoria, kolokwia i egzaminy: napisanie programu według specyfikacji, śledzenie kodu na kartce i znalezienie przyczyny błędu segmentacji.

Kogo szukamy

Swobodnie piszesz w asemblerze na co najmniej jedną architekturę i odnajdujesz się w dokumentacji kolejnej.

Jasno tłumaczysz po polsku i potrafisz na poczekaniu przełożyć pętlę z C na asembler, a potem uzasadnić każdy wiersz.

Umiesz narysować, jak wyglądają pamięć i stos w dowolnym miejscu programu, bo właśnie tego obrazu brakuje komuś, kto utknął.

Zachowujesz spokój, kiedy program wysypuje się po raz piąty, i traktujesz awarię jak wskazówkę.

Może pracujesz przy systemach wbudowanych, systemach operacyjnych, kompilatorach albo w bezpieczeństwie, prowadzisz zajęcia z architektury komputerów, studiujesz informatykę lub elektronikę, a może hobbystycznie programujesz na 6502 albo Z80.

Masz komputer z kamerą, mikrofonem i stabilnym łączem internetowym oraz własny asembler i debugger gotowe do pokazania na ekranie.

Masz co najmniej 18 lat. Doświadczenie w uczeniu pomaga, ale nie jest wymagane.

Co zyskujesz

Zero prowizji. Clasora nie potrąca nic z ceny, którą ustalasz.

Bezpłatna rejestracja i publikacja. Bez abonamentu i bez opłaty za wystawienie usługi.

Twoje stawki. Ustalasz cenę dla każdej długości lekcji i możesz zaproponować pierwszą lekcję za darmo.

Twój grafik. Wybierasz godziny w tygodniu i dni wolne, wymagane wyprzedzenie i to, jak daleko w przód można rezerwować.

Publiczna strona usługi. Twoja usługa ma własną stronę, którą znajdują wyszukiwarki i którą każdy odwiedzający widzi w swoim języku. Są na niej twoje zdjęcie, film wprowadzający, to, czego uczysz, języki, którymi mówisz, i cena za każdą długość lekcji.

Opinie, które coś mówią. Uczniowie oceniają cię pod kątem wiedzy, jasności przekazu i zaangażowania.

Sprawdzone kwalifikacje. Dyplomy i certyfikaty możesz dodać do profilu, a moderator je sprawdza.

Lekcje w przeglądarce. Wideo z udostępnianiem ekranu, rozmyciem tła i czatem, bez instalowania czegokolwiek po obu stronach.

Jak zacząć

Załóż konto przyciskiem na tej stronie.

Opublikuj usługę z asemblera.

Otwórz kalendarz i zaznacz swoje wolne godziny.

Zajmie ci to kilka minut. Zostając korepetytorem, akceptujesz regulamin, a moderator sprawdza twoją usługę, zanim zostanie opublikowana.

Pytania, które zadają korepetytorzy

Czy muszę znać wszystkie architektury?

Nie. W usłudze piszesz, czego uczysz, więc możesz zaproponować tylko x86-64, tylko ARM albo rodzinę mikrokontrolerów, którą dobrze znasz.

Czy mogę uczyć kogoś, kto nigdy nie programował?

Tak, jeśli lubisz zaczynać od zera: od systemu dwójkowego, pamięci i kilku instrukcji w symulatorze. Większość uczniów zna już jakiś język wysokiego poziomu, więc napisz w usłudze, do kogo kierujesz swoje lekcje.

Jak uruchamiać kod podczas lekcji?

Sama lekcja nie wymaga instalowania niczego. Udostępniasz ekran i uruchamiasz kod we własnym środowisku, a uczeń może przesłać ci swoje pliki w waszej rozmowie przed zajęciami albo po nich.

Jak wygląda płatność za zajęcia?

Płatności kartą nie są jeszcze włączone. Na razie rezerwacja jest potwierdzana bez karty, a płatność rozliczasz bezpośrednio z uczniem. Clasora nie pobiera żadnej prowizji od twojej stawki.