Nauczyciele francuskiego dla młodszych dzieci

Jedną rzecz warto powiedzieć wprost, zanim cokolwiek zamówisz. Dziecko, które w tym wieku łapie angielski, już w nim pływa: gry, filmiki, piosenki, inne dzieci przynoszą mu go bez niczyjego planu. Z francuskim tak nie jest. Dla większości dzieci w podstawówce lekcja to niemal jedyny francuski w tygodniu, więc godzina tygodniowo bez niczego wokół gaśnie od zajęć do zajęć, zamiast się nakładać. Zapytaj każdego nauczyciela, którego rozważasz, czego oczekuje przez pozostałe sześć dni, i miej się na baczności przed kimś, kto odpowie, że nic nie jest potrzebne. Zysk w tym wieku jest prawdziwy i ma termin ważności. Małe dziecko najczęściej spotyka francuski uchem, zanim zacznie go dużo czytać, a to jedyny moment w życiu, kiedy francuska pisownia nie zdąży go jeszcze zmylić. Naśladuje samogłoski nosowe, u oraz r, dopóki są to jeszcze dźwięki do powtórzenia, a nie litery do rozgryzania, i to, co wtedy przyswoi, zwykle zostaje. Kto zaczyna później, latami rozplątuje wymowę zbudowaną ze słowa pisanego. Siedzenie w tym samym pokoju pomaga tu bardziej niż u starszego ucznia, z bardzo przyziemnego powodu. Żeby poprawnie wymówić francuski, siedmiolatek musi robić miny, a dzieci naśladują kogoś, kto siedzi obok i je robi, o wiele chętniej niż twarz na ekranie. Nauczyciel widzi przy tym prawdziwe usta, a nie ich skompresowane wideo.