Nauczyciele chemii w Serbii

Na tę stronę trafiają dwie zupełnie różne osoby i potrzebują przeciwnych rzeczy. Dla większości rodzin chemia to ocena, którą trzeba obronić. Weszła do planu późno, jest obowiązkowa i nikt w domu nie zamierza jej dalej studiować. Dla znacznie mniejszej grupy to jedyny przedmiot, który stoi między uczniem a miejscem na medycynie, farmacji, stomatologii albo samej chemii, gdzie egzamin wstępny naprawdę waży. Kto jest znakomity w pierwszym zadaniu, ten często jest złym wyborem w drugim, i odwrotnie działa to tak samo. Kto przygotowuje kandydatów, pracuje na głębokości i w tempie zmarnowanym na piętnastolatka, któremu wystarczy przestać tracić punkty na przeliczaniu moli, a za tę głębokość zapłacisz. Kto jest cierpliwy i umie naprawić podstawy, mógł od lat nie zaglądać do świeżego arkusza wstępnego. Zapytaj więc wprost, zanim zarezerwujesz, które z tych dwóch zadań ta osoba naprawdę robiła i kiedy ostatni raz. Jeśli chodzi o egzamin, zapytaj o wydział i o rok, bo ci, którzy przygotowują do konkretnego wstępnego, wiedzą, które zadania wracają, a które w zbiorach tylko wyglądają na pytane. Jeśli chodzi o ocenę, zapytaj raczej, jak ustalają, co uczeń przeoczył, bo ocena z chemii prawie zawsze spada z powodu czegoś dwa rozdziały wcześniej.